Karın doyunca yoksulluk bitiyor mu?

 

Screen Shot 2016-03-18 at 20.20.23
Maç için İspanya’ya giden Hollandalı taraftarların verdiği sadaka karşılığında şınav çekmeye zorlanan yoksul mülteci kadınlar
Aygen Aytaç

Önümüze çıkan sokak hayvanlarının durumunu iyileştirmek için onlara yemek ya da sıcak bir yer verebiliriz, hatta hastaysa veterinere de götürebiliriz. Bunun için, çok okumuş, çok gezmiş, çok bilmiş olmak, politika yapıcı ya da devlet büyüğü olmak gerekmiyor. Peki bu böyleyse, Türkiye gibi bir ‘ekonomik gücün’ yoksulluk politikasının, gıda ve yakacak yardımından, duruma göre barınacak bir yerden ve yine duruma göre iyi-kötü bir sağlık hizmetinden öteye geçmesini beklememiz gerekmez mi?  Türkiye’de herkesin üzerine basa basa telaffuz ettiği ‘vicdan’, giderek derinleşen  yoksulluk sorununu çözmeye yeterli mi?

Acaba, yoksulluk algımız mı, bizi, ‘yardım eli uzatmak’ gibi kestirme çözüm yollarına iten? Halbuki dünyadaki birçok yoksulluk araştırması, istenmeyen, sevilmeyen, itilen kakılan, herkes tarafından yok sayılan kişi olmanın, yiyecek bir şeyi olmamaktan çok daha büyük bir açlık/acı, çok daha büyük bir yoksulluk olduğunu gösteriyor.

Okumaya devam et

Reklamlar