Çocuk tecavüzleri, yeteri kadar uzamadı mı?

Uzadı gerçekten. Bu sorun, muhtemelen tam sayısını bilemeyeceğimiz kadar çok çocuğun hayatına, hayallerine, okuluna, geleceğine mal oldu ve olmaya devam ediyor. Ama bu umursamazlığa, bu duyarsızlığa, bu ‘acayip ahlak anlayışına,’ bir çocuk daha kurban veremeyiz. Çocuklara yönelik tecavüz vakaları, kurumları, şunu veya bunu suçlamak için değil, aksine, tüm resmi ve özel kuruluşların onurunun korunması, itibarının yerine gelmesi, hayatları kararan çocukların daha güvende hissedebilmeleri için, bir bir açığa çıkarılmalı. Zira ortada gerçekler yoksa, onurdan, ahlaktan da söz etmek mümkün değil.

Bir tecavüzden daha kötüsü, tanıdığın, güvendiğin birinin tecavüzüne uğramak olsa gerek. Bir tecavüzden daha kötüsü, daha çocukken, büyük hayallerle gittiğin okullarda, yurtlarda, hayranlıkla baktığın öğretmenlerin, gözetmenlerin, daha da kötüsü daha çocukken, en güvende hissetmen gereken yerde, evinde, yakınlarının tecavüzüne uğramak olsa gerek. Çünkü bu durumlarda çocuğun sadece bedenine, ruhuna, tecavüz edilmiş olmuyor, çocuğun ailesine, okuluna, yurduna, tüm kurumlara, ülkesine ve genel olarak hayata güveni de yerle bir oluyor. Okumaya devam et

Reklamlar